Image
Top
Menu

Annemiek over Rembrandt

Een kijkje achter de schermen:
waarom koos zij deze kunstwerken van Rembrandt?

Koop ze hier

Musicerend Gezelschap

Dit schilderij heeft Rembrandt vol gepropt met verschillende soorten textiel, hij hield ervan om dit te schilderen en de juiste glans van stoffen te pakken te krijgen. Dat is ook de reden dat het mij enorm aantrok, de stoffen, de kaften van de boeken. En de verrassing was toen ik inzoomde en de tulband van de man zag. De kleuren waren geweldig! Dit schilderij blijkt wel veel meer te zijn dan je op eerste gezicht ziet. Het is een verleidingsscène waarbij bv de rode schoenen van de jonge vrouw een teken zijn van zedeloos gedrag. En toen ik eenmaal inzoomde op de handen van de jongen achter de harp werd duidelijk wat echt de betekenis is van dit schilderij 😂😂

Ik heb drie details eruit gehaald: de “onzedelijke” rode schoenen, de man met de tulband en de boeken.

Zelfportret met Warrig haar

Dit is een getekend zelfportret van Rembrandt, iets wat hij zelden deed. Wat ik grappig vond aan dit zelfportret is dat hij behoorlijk nors kijkt, maar zijn haar is zo licht en bijna vrolijk te noemen.

Zijn haar! Geweldig! Hij heeft zichzelf een ‘lovelock’ gegeven, een haarlok die hij elegant achter zijn schouder heeft geschilderd. Dit was zeer populair onder aristocratische dandy’s. Blijkbaar wilde hij graag zo gezien worden. Het was een uitdaging om zijn haar goed op de Rijksmeester te krijgen. Het lijkt bijna op waterverf, zo licht is het. Met het uitvergroten van zijn oog wilde ik iets anders doen. Als een soort tegenhanger van dit norse oog, heb ik de achtergrond geel geschilderd en zijn oog blauw. Het is één van de kleurrijkste Rembrandt Rijksmeesters geworden.

Zelfportret met Pet

Tijdens de research periode voor dit project heb ik het boek “Rembrandt, biografie van een rebel” gelezen (uitgegeven door het Rijksmuseum). Het zelfportret dat op de kaft staat sprak mij direct aan. Voor mij straalt dit een bepaalde relaxheid uit, prachtig om te zien.
De reden voor mij om zijn oog uit te vergroten is omdat, (in mijn ogen 😉), dit het belangrijkste ‘gereedschap’ van een kunstenaar. Dit is een ode aan hoe hij de wereld zag en hoe hij die vertaalde in verf op doek.
Ik heb meerdere zelfportretten van hem op Rijksmeesters geschilderd, maar mijn favoriete zijn absoluut de sterk uitvergrote details.

Jonge vrouw met gefantaseerde kleding

Niki stuurde mij het detail van haar oorbel en wauw! De manier waarop Rembrandt dit heeft geschilderd is echt fantastisch. Dat één detail van een schilderij je zo kan raken, klinkt misschien vreemd, maar dat is wel gebeurt. De uitdaging om het vage van haar oorbel te pakken in verf leek mij een mooie uitdaging. Maar om ook een portret van Rembrandt na te schilderen leek mij helemaal spannend.

Ik bedoel, dit is Rembrandt.

Eén van de dingen waar hij bekend om stond was de manier waarop hij huidskleur mengde en schilderde. Het heeft even geduurd voordat ik zag dat hij ook geel in de huidskleur had gedaan. En ineens had ik de kleur.

Er is één detail dat om de Rijksmeester is gevouwen en dat is, klinkt luguber, haar oog. Deze heb ik om het hoekje heen geschilderd. Vanwege de simpele reden dat het een te mooi oog is om af te kappen.

Zelfportret met baret, wijd open ogen en open mond

En toen ontdekte ik de etsen van Rembrandt, wauw! Al die lijnen, de snelheid die erin zit, hoe briljant hij uitdrukkingen laat zien. Dit etswerk is briljant, zijn uitdrukking is geweldig. Het mooie van Rijksstudio van het Rijksmuseum is dat je enorm kunt inzoomen.

Nadat ik zijn etsen sterk ging uitvergroten, werd ik nieuwsgierig hoe zo’n uitvergroot deel op een Rijksmeester zou staan. En ook, hoe herkenbaar blijft het werk van Rembrandt als je het uitvergroot.
Dit is mijn favoriete van al zijn zelfportretten. Hoe grappig is het om jezelf op deze manier te tekenen. Naast het uitvergroten van zijn ogen heb ik ook zijn mond uitvergroot en geschilderd. Deze noem ik ‘Rembrandt kus’.

Zelfportret met gefronst voorhoofd

Dit zelfportret stond al een tijdje in de Rijksstudio te wachten. Ik had het daar bewaard bij de andere Rembrandts om te schilderen, maar om de een of andere reden duurde het even voordat ik deze ging schilderen op een Rijkswachter.

Misschien juist vanwege de frons op zijn voorhoofd, waardoor hij er wat ‘donkerder’ uitzag dan het zo lichte zelfportret met opengesperde ogen? Uiteindelijk heb ik deze op verschillende manieren geschilderd. De complexheid van alle lijnen was mooi om te zien. Met zijn etsen heeft hij zo los gewerkt, vloeiend en op sommige momenten krassend. Het is een mooi contrast met zijn andere werk en heeft mij ook uitgenodigd om zelf op verschillende manier portretten te gaan schilderen.

Blad met twee studies

Deze voorstudie van Rembrandt viel mij meteen op. Het mannetje dat omhoog kijkt naar een boom. Ik zag direct voor mij waar dat mannetje op de Rijksmeester moest komen te staan.
Om met weinig lijnen toch een heel verhaal te kunnen vertellen: dat vind ik meesterlijk.

Het bruggetje van Six

Hier zit een mooi verhaal achter: deze ets is het resultaat van een weddenschap tussen Rembrandt en de Amsterdamse koopman Jan Six. Toen Rembrandt op bezoek was bij zijn vriend, bleek de mosterd op. De bediende werd eropuit gestuurd om in het dorp snel een pot te gaan halen. Toen die er als een haas vandoor ging, keken Rembrandt en Six hem na. Rembrandt, die altijd geprepareerde etsplaatjes bij zich had, schijnt toen gewed te hebben dat hij een ets van het uitzicht kon maken binnen de tijd die de bediende nodig had voor zijn boodschap.

Zo’n mooi verhaal verdient een drieluik, bedacht ik mij na het lezen van dit verhaal. Hoe gaaf zou het zijn om deze ets over drie rijksmeesters te verdelen, maar dan op zo’n manier dat ze los ook een verhaal te vertellen hadden. Bijzonder leuk om te schilderen en het resultaat is precies wat ik in mijn hoofd had.

Lezende vrouw

Een andere ets die mijn aandacht trok was deze. Met name de manier waarop Rembrandt de schaduw op het gezicht had geëtst. Eigenlijk vrij grof, maar op een of andere manier zit er een bepaalde flow in. Een flow die je ogen langs het hele gezicht laten lopen.
De andere reden voor mij om deze ets te schilderen is omdat ik zelf een groot liefhebber ben van boeken. Ik lees graag en veel, kunst en sprookjes en meestal alles door elkaar.
Tijdens het schilderen van deze Rijksmeester zag ik voor me dat hij ooit in een enorme boekenkast komt te staan, omringd door allemaal soorten boeken.

Meisje met mand

De zelfportretten en met name de etsen van Rembrandt hadden mij gegrepen. Als je aan Rembrandt denkt, zie je direct de Nachtwacht voor je of zijn statige portretten. Maar zijn etsen had ik vrij weinig gezien.

Maar gelukkig hebben we de de Rijksstudio van het Rijksmuseum: echt de plek om nieuwe oude kunst te ontdekken! Ik ontdekte het meisje met een mand.

Een vrij eenvoudige ets, totdat je van dichtbij gaat kijken. Mijn vader had het vroeger als ik met een tekening naar hem toe kwam over de kunst van het weglaten. Toen ik deze ets zag, hoorde ik zijn stem dat weer zeggen en dacht ‘ik begrijp nu precies wat je bedoelt’.

Het Joodse bruidje

Ok, eerst moet ik iets bekennen. Elke keer als ik dit schilderij zag, was het eerst wat ik dacht: waarom heeft hij zijn hand op haar borst? En waarom heeft Rembrandt dat geschilderd?
Tijdens het researchen van Rembrandt zijn werk, kwam ik uiteraard weer dit schilderij tegen. Logisch, het is prachtig geschilderd met olieverf. Hij heeft heel vrij gewerkt, veel losser dan zijn andere portretten waardoor dit schilderij opvalt.

Mijn idee om het detail van de twee handen uit te vergroten, ontstond tijdens het lezen van het verhaal van Isaak en Rebekka. Om te voorkomen dat ze vermoord zouden worden en zijn vrouw werd ingenomen door koning Abimelech, vertelde ze iedereen dat ze broer en zus waren. Dit ging een lange tijd goed, maar liefde laat zich niet makkelijk verhullen. Op een onbewaakt moment verraadde ze zichzelf door hun liefde voor elkaar te tonen. Dit schilderij is dát moment, het moment waarin het gevaarlijk is om je liefde aan elkaar te laten zien, maar je niet anders kan.

Het detail van hun handen samen met die prachtige glinsterende ring van Rebekka vond ik een mooi contrast om te laten zien. Hoe Rembrandt die ring heeft geschilderd is verbluffend. Zoveel lagen, zo mooi.

De molen

Niets is zo Nederlands als een molen en niets is zo bekend buiten de Nederlandse grenzen als Rembrandt. Die twee samen op een Rijksmeester lijkt mij een mooie combinatie.
Totdat ik alle lijnen zag die in deze molen zitten en ik deze zelfs even opzij heb gelegd omdat ik dacht; dat zijn wel heel veel lijnen.
Maar er zit een orde in al deze lijnen, om deze te vinden en daarna ook te volgen was eigenlijk leuk om te doen. Het resultaat op de Rijksmeester vind ik zeer geslaagd.

Lachend zelfportret met muts

Met dit lachende zelfportret van Rembrandt heb ik de laatste Rijksmeester beschilderd van deze reeks. Het leek mij passend om lachend te eindigen want ik heb enorm veel geleerd tijdens dit project.
Ook hier krijg ik, zoals bij al zijn zelfportretten, dat vrije gevoel.
Nu moet ik wel zeggen dat ik bij dit zelfportret mijn vraagtekens had, ik was niet helemaal zeker of het een vriendelijke lach was of een wat gemene lach. Toch staat deze prachtig op een rijksmeester en sluit ik dit project af met een lach, een vriendelijke. ☺